Voor de bestaande loonbelastingregels is woon-werkverkeer het binnen 24 uur heen én terug reizen tussen de woning of verblijfplaats en de arbeidsplaats(en). Voor de pseudo-eindheffing geldt een andere afbakening. Daar gaat het om reizen tussen de woon- of verblijfplaats en een vaste werkplek.
Vaste werkplek
Als vaste werkplek geldt een vestiging van de werkgever, een aangewezen plek of een locatie waar de werknemer minstens 40 dagen per jaar werkt. Een werknemer kan meerdere vaste werkplekken hebben.
Voorbeeld: een werknemer rijdt met een fossiele auto van huis naar een vaste werkplek en keert pas twee dagen later terug. Voor de autobijtelling is dit geen woon-werkverkeer, omdat de heen- en terugreis niet binnen 24 uur plaatsvinden. De ritten gelden daar als zakelijk. Voor de pseudo-eindheffing kunnen beide reizen woon-werkverkeer zijn. Daar tellen zij als privégebruik, met als gevolg dat de eindheffing verschuldigd wordt. Zo ontstaat een verschillende fiscale uitwerking.
Commentaar
Dit is een conceptregeling, waarvan de tekst nog kan wijzigen. Hopelijk gebeurt dat ook. Het consultatiecommentaar waarschuwt voor onduidelijkheid en extra administratie door verschillende definities binnen één wet.
Heb je vragen over woon-werkverkeer of de pseudo-eindheffing voor fossiele personenauto’s? Audrey Brunings is als zelfstandig adviseur loonheffingen verbonden aan Fiscount en kan je hierover adviseren (a.brunings@fiscount.nl of (038) 303 4153).
