Oproepkracht voortaan thuis laten zitten – kan dat zomaar?
Een werkgever neemt een oproepkracht aan en komt er vanwege de drukte nog even niet aan toe om ook een arbeidsovereenkomst op te laten stellen. Op de loonstrook staat vermeld dat de oproepkracht een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd heeft. Maar ja, hoe bewijs je dit dan nog als werkgever wanneer er een geschil ontstaat? Na ruim 4 maanden wordt de werknemer gezegd dat hij voortaan thuis kan blijven. Dit is niet zonder risico. De werknemer kan namelijk aantonen dat hij in de maanden hiervoor wekelijks heeft gewerkt en ook nog eens gemiddeld meer dan 20 uur aanwezig is geweest. Daar komt ook nog eens bij dat de werknemer op vaste dagen moest verschijnen.
Op grond van de in de wet vastgelegde rechtsvermoedens kan deze werknemer aantonen dat er sprake is van een arbeidsovereenkomst. Het besluit van de werkgever komt neer op een ontslag op staande voet waarvoor geen redelijke grond aanwezig is. De werknemer heeft recht op doorbetaling van het loon voor ten minste het gemiddeld gewerkte aantal uren. Ook zou hij kunnen besluiten om een vordering in te dienen vanwege onregelmatig ontslag.
Wetsvoorstel “meer zekerheid flexwerkers”
Dit voorstel is op 19 mei jl. ingediend en zal de positie van oproepkrachten verder verbeteren. Het is de bedoeling om dit in te laten gaan per 1 januari 2027. In plaats van het nulurencontract komt er een bandbreedtecontract. Daarin wordt er een minimum- en een maximumaantal uren afgesproken, waarbij het verschil maximaal 130% is. Dit betekent dat bij een minimum van 10 uur het maximum 13 uur is.
Kan een werkgever dit slimmer aanpakken? Uiteraard. Heb je vragen, neem dan contact op met mr. Richard Lukken, werkzaam als arbeidsjurist en trainer, via r.lukken@fiscount.nl of 038 – 45 61 900.
