Tegenstelling of contrast?
Conflicten komen veelal voort uit tegengestelde belangen, behoeften en/of zorgen. Partijen benoemen veelal wat hen verdeeld houdt, wat de tegenstellingen zijn. In veel gevallen blijkt het echter over ‘vermeende’ tegenstellingen te gaan. Enkele voorbeelden uit recent nieuws: ‘Ik heb het recht om naar de kerk te gaan’ versus ‘Ik heb het recht om u daarover vragen te stellen’: tegenstelling of vermeende tegenstelling? ‘Ze zouden alleen verkennen langs de inhoud’ versus ‘Tijdens de verkenning van de inhoud komen ook andere zaken langs, waaronder personen’: gaat het hier om een tegenstelling of een vermeende tegenstelling?
Veel tegenstellingen blijken contrasten. Tegenstellingen kunnen niet naast elkaar bestaan c.q. vragen om een keuze. Contrasten blijken prima naast elkaar te kunnen bestaan. ‘Veel’ bestaat bij de gratie van ‘weinig’, ‘lang’ bij de gratie van ‘kort’. Groot bestaat niet zonder klein en wit is pas echt goed zichtbaar als de achtergrond zwart is.
Een casus uit mijn praktijk. Een accountant en een advocaat zijn, ten behoeve van dezelfde cliënt, met elkaar in conflict gekomen ter zake een bedrijfsoverdracht. De accountant meent dat de advocaat een onderdeel uit de overeenkomst niet goed heeft opgesteld. Deze is niet goed verwoord. De advocaat meent op zijn beurt dat de cijfermatige bijlage van de accountant, die hoort bij de betreffende passage, niet correct is. Het ‘knelpunt’ komt bovendrijven, omdat de Belastingdienst vragen heeft gesteld. Natuurlijk zou het plezierig zijn indien de producties elkaar ondersteunen. Echter, partijen hebben niet door dat ieders bijdrage ook volledig zelfstandig kan bestaan. Na een goed gesprek met de belastinginspecteur blijkt de kwestie ‘oplosbaar’. Getallen en tekst bleken een contrast. Geen tegenstelling. Gezamenlijk boden ze meer ruimte in plaats van minder.