bij het horn-effect kwalificeren we een persoon op basis van één negatieve eigenschap. stel dat een persoon over mindere timemanagementkwaliteiten beschikt. als je dat belangrijk vindt, kan het zo zijn dat je die persoon in het geheel niet erg hoog inschat. en dat terwijl zijn of haar commerciële of creatieve kwaliteiten wellicht bovenmatig goed zijn. aan de mediationtafel kom ik nogal eens tegen dat met name de mindere punten van de ander sterk worden uitvergroot en als grootste probleem worden neergezet/gezien. elkaar diskwalificeren gaat natuurlijk niemand helpen, maar wat dan wel?
in veel gevallen blijkt het helemaal niet te gaan om die uitvergrote negatieve eigenschap, maar is het een handige kapstok om de jij-bak aan op te hangen. relativeren, normaliseren en objectiveren is dan wat nodig is.
