Hof Arnhem-Leeuwarden oordeelt – in tegenstelling tot de rechtbank – dat de bv het gerealiseerde boekverlies bij de verkoop van de schilderijen aan haar dochter-bv ten laste van haar winst mag brengen. De uitgaven voor de kunstcollectie zijn niet gedaan om de persoonlijke behoeften van de dga te bevredigen. Het overgrote deel van de collectie ligt namelijk in een externe opslag. Slechts een klein deel hangt in de werkkamer van de woning van de dga. Het hof gaat er daarom van uit dat het beleggingsmotief van de bv voorop staat. Dit sluit ook aan bij de bedrijfsactiviteiten van de bv.

Reële kans op rendement?

Dat er op het moment van aanschaf geen enkele reële kans bestond om rendement te behalen, acht het hof niet aannemelijk. Het eventueel hoge speculatieve karakter van de kunstcollectie, wegens het ontbreken van specifieke expertise dan wel een investeringsplan in combinatie met de eenzijdige aard en omvang ervan, dwingt in ieder geval niet tot die conclusie. De feiten wijzen bovendien op het tegendeel:

  • De kunstcollectie was ten tijde van een boekenonderzoek in 2009 op een hogere waarde getaxeerd dan de aanschafprijs. De inspecteur meende daarom dat gedurende de bezitsperiode geen waardevermindering kon worden verwacht. Dan kan niet worden gezegd dat er ten tijde van de aanschaf geen reële kans op rendement bestond.
  • De transactie heeft alleen betrekking op 43 kunstwerken met een lagere (getaxeerde) waarde dan de boekwaarde, zodat aannemelijk is dat de overige 39 kunstwerken waardevast zijn gebleven dan wel een hogere (getaxeerde) waarde dan de boekwaarde hadden. Ook met de kennis van 2017 is dus te zeggen dat er bij deze beleggingen geen reële kans op rendement bestond. Een redelijk denkende ondernemer zou de onderhavige aanschaf ook hebben kunnen doen.

De enkele omstandigheid dat de dga het (beleggings)beleid van de bv bepaalt en persoonlijk de voorkeur geeft aan een bepaalde kunstcollectie rechtvaardigt niet de conclusie dat de onderhavige uitgaven zijn gedaan om zijn persoonlijke behoefte te bevredigen. Bij vrijwel elke (beleggings)beslissing zullen immers tot op zekere hoogte ook de voorkeuren van de bestuurder meewegen.