Een belangrijk onderdeel van de plannen is de invoering van bedrijfsspecifieke emissienormen. Vanaf 2035 moeten veehouderijen voldoen aan maximale uitstootnormen voor ammoniak en broeikasgassen. Ondernemers krijgen daarbij de vrijheid om zelf te bepalen met welke maatregelen zij de normen behalen. Dat kan bijvoorbeeld door technische innovaties, aanpassingen in het stalmanagement of extensivering. Voor biologische en extensieve bedrijven wordt onderzocht of aangepaste normen of uitzonderingen noodzakelijk zijn.
Zoneringsaanpak
De zoneringsaanpak rondom kwetsbare Natura 2000-gebieden en watergebieden vormt een tweede belangrijke pijler. In deze zones komen aanvullende maatregelen om de stikstofuitstoot terug te dringen en de natuur te herstellen. Ook verbetering van de waterkwaliteit, tegengaan van verdroging en voorkomen dat natuur versnippert, spelen hierbij een rol. De provincies krijgen ruimte om gebiedsplannen op maat te maken. Deze plannen moeten voor 1 september 2028 gereed zijn en aantoonbaar bijdragen aan de gestelde doelen. Als provincies onvoldoende resultaat boeken, kan het kabinet terugvallen op strengere landelijke maatregelen. Daarbij wordt onder meer gedacht aan een maximale veebezetting van 1,5 grootvee-eenheid per hectare op gebiedsniveau, een bemestingsnorm van maximaal 170 kilo stikstof per hectare per jaar en een gewasrotatie van 1:3 met een rustgewas.
Tip
Heb je veehouders in je klantenkring? Attendeer hen er dan op om niet te wachten met emissiereductie op het bedrijf, maar vooral díe maatregelen te treffen waarvoor geen vergunning nodig is. Daarbij kunnen bijvoorbeeld voermaatregelen ook kostenbesparing opleveren met lagere krachtvoer- en/of mestafzetkosten.