als jouw cliënt rechtsgeldig wil kunnen schenken, zal hij handelingsbekwaam moeten zijn. bij een schuldigerkenning zal de notaris zich ervan willen overtuigen dat de schenker nog ‘compos mentis’ is. wat nu als een van de twee in gemeenschap van goederen gehuwde echtgenoten dat niet meer is? de andere echtgenoot kan in dat geval zelf gewoon schuldig erkennen. de toestemming van de andere echtgenoot is daar niet voor nodig, mits de schenking de strekking heeft dat deze pas na het overlijden van de schenker wordt uitgevoerd (zie bw 1:88, vierde lid). dan resteert nog wel een belangrijke vraag: komt deze schuldigerkenning nu ten laste van de gemeenschap?
dáár wringt de schoen; als het een huwelijk is van voor 2018 (dat zal meestal zo zijn), dan geldt nog dat quasi-legaten niet als schulden van de gemeenschap worden aangemerkt. een schuldigerkenning van een van beide echtgenoten is een dergelijk quasi-legaat. dit betekent dat de schuldigerkenning geen effect heeft op het vermogen van de andere echtgenoot. overigens maakt dat de schuldigerkenning nog niet zinloos. wel is het zo dat deze alleen effect heeft op het vermogen – en dus de nalatenschap – van de schenker.
tip
heb jij cliënten die nog graag zouden schuldig erkennen, maar waarbij een van beide echtgenoten dit niet meer kan? bespreek dan bovenstaande mogelijkheden en beperkingen.