een belangrijke bepaling voor de estateplanning vinden we in bw boek 1, artikel 2. het gaat daarin om de positie van het ongeboren kind. het kind waarvan een vrouw zwanger is, wordt als reeds geboren aangemerkt, zo dikwijls zijn belang dit vordert. als het kind verwekt is tijdens het leven van de erflater, en een aantal maanden later levend wordt geboren, wordt voor de vererving aangenomen dat het kind er al was. vooral bij het wettelijk versterferfrecht kan de geboorte van een kind tot een aanzienlijke verschuiving leiden, als het kind in een eerdere groep wordt geplaatst dan de erfgenamen die tot dan toe erfgenaam waren. wat kunnen we hiermee in de praktijk?
een praktische toepassing is het kleinkindlegaat. als een grootouder een kleinkindlegaat opneemt in zijn of haar testament, kan daarbij worden opgenomen dat dit ook geldt voor de bij het overlijden ongeboren doch reeds verwekte kleinkinderen. deze krijgen dan ook recht op een deel van het legaat.
